Grzybice skóry gładkiej

Grzybice skóry gładkiej

Grzybica skóry gładkiej to powierzchowny stan zapalny skóry wywołany przez zakażenie grzybami chorobotwórczymi, tzw. dermatofitami, najczęściej Trichophyton rubrum, Microsporum canis oraz grzybami drożdżopodobnymi, a niekiedy także pleśniami. Schorzenie to występuje powszechnie, niezależnie od płci i może dotyczyć zarówno dzieci jak i dorosłych. Grzybica skóry gładkiej przyczyny ma zazwyczaj zewnętrzne, choć osłabiona odporność organizmu również sprzyja jej rozwojowi.

Co to jest grzybica skóry gładkiej?

Grzybica skóry gładkiej występuje głównie na odsłoniętych częściach ciała, czyli na twarzy, szyi i na rękach, jednak może zajmować również obszary zasłonięte - klatkę piersiową, plecy, ramiona oraz kończyny dolne. Jest to jedna z najczęściej diagnozowanych grzybic skóry, a jej wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla skutecznego leczenia.

Do grzybicy skóry gładkiej zaliczamy grzybicę stóp, która może stanowić nawet 1/3 przypadków. Poza tym możemy także wyróżnić dość częstą grzybicę pachwin, dłoni. W zależności od lokalizacji zmian skórnych przebieg infekcji może być odmienny, traktujemy je jako oddzielne postacie grzybicy skóry. Warto zaznaczyć, że grzybica skóry rąk często jest mylona z innymi schorzeniami, co utrudnia diagnostykę.

Dlaczego grzyby atakują skórę? Rola keratyny

Grzyby chorobotwórcze, zwane dermatofitami, posiadają unikalną zdolność do atakowania skóry, włosów i paznokci, ponieważ żywią się keratyną – białkiem budulcowym tych struktur. Dermatofity produkują enzymy keratolityczne, które rozkładają keratynę, umożliwiając im wnikanie w głąb naskórka i dalszy rozwój. Jest to główna przyczyna rozwoju infekcji.

Warunki sprzyjające rozwojowi grzybicy to:

Ile czasu rozwija się grzybica? (okres wylęgania) 

Wielu pacjentów zastanawia się, kiedy doszło do zakażenia. Okres wylęgania grzybicy skóry gładkiej, czyli czas od momentu kontaktu z patogenem do pojawienia się pierwszych objawów, wynosi zazwyczaj od 4 do 14 dni. W przypadku grzybicy drobnozarodnikowej pochodzenia zwierzęcego objawy mogą pojawić się nieco szybciej, nawet po 5-7 dniach.

Warto pamiętać, że osoba zakażona może zarażać innych jeszcze zanim pojawią się u niej wyraźne wykwity skórne, a także przez cały czas trwania aktywnej infekcji, dopóki grzyb nie zostanie całkowicie wyeliminowany (zazwyczaj przestaje się zarażać po kilku dniach skutecznej kuracji lekami, ale leczenie należy kontynuować).

Objawy grzybicy skóry gładkiej

Zmiany charakterystyczne dla grzybicy skóry gładkiej to różowe pojedyncze lub mnogie okrągłe ogniska, odróżniające się wyraźnie od skóry zdrowej. Wykwity stopniowo powiększają się i mogą zlewać się ze sobą, tworząc rozległe ogniska o nieregularnych kształtach. Czasami możemy zauważyć przejaśnienie w środku zmian, co jest typowe dla tzw. grzybicy drobnozarodnikowej skóry gładkiej (tinea corporis). Brzegi zmian są często wyniesione, zaczerwienione i mogą być pokryte drobnymi grudkami lub pęcherzykami.

 

GRZYBICA SKÓRY

PIROLAM®

Ciclopirox olaminum

Pirolam z wygodną pompką rozpyla odpowiednią dawkę leku na skórę zaatakowaną przez grzybicę.

WIĘCEJ
PIROLAM<sup>®</sup>
LEK OTC*

Oprócz najczęstszych lokalizacji wymienionych na początku artykułu, grzybice mogą również wystąpić na twarzy, szyi, tułowiu, pośladkach oraz kończynach górnych i dolnych. Mikroorganizmami odpowiedzialnymi za te infekcje są najczęściej dermatofity. Mają one szczególną zdolność do atakowania skóry i wytworów naskórka, czyli włosów i paznokci. Sprawcami zakażenia w obrębie pach, pachwin oraz fałdów skórnych są głównie grzyby z rodzaju drożdżaków. Są one naturalnymi „mieszkańcami“ naszej skóry, ale w odpowiednich dla ich wzrostu warunkach może dojść do licznego namnażania. Mówimy wtedy o tzw. wyprzeniach drożdżakowych. Dotyczą one najczęściej osób otyłych, chorych na cukrzycę lub po długotrwałym stosowaniu antybiotyków. Zarówno do leczenia dermatofitowych zakażeń skóry, jak i drożdżyc rekomendowana jest cyklopiroksolamina aplikowana miejscowo. W zależności od lokalizacji zmian skórnych zaleca się stosowanie preparatu w różnych formach: zawiesiny, kremu, roztworu.

Grzybica drobnozarodnikowa skóry gładkiej – czym się wyróżnia? 

Grzybica drobnozarodnikowa (Microsporosis) to specyficzna postać grzybicy skóry gładkiej, wywoływana najczęściej przez grzyba zoofilnego Microsporum canis. Jest to szczególnie istotne z punktu widzenia epidemiologii, ponieważ głównym źródłem zakażenia są młode zwierzęta domowe – koty, psy, świnki morskie, chomiki. To właśnie ta odmiana najczęściej występuje u dzieci, które chętnie przytulają się do pupili.

Wyróżnia się ona kilkoma cechami:

Czy grzybica skóry gładkiej swędzi? 

Tak, grzybica skóry gładkiej bardzo często wiąże się z intensywnym świądem. Jest to jeden z najbardziej dokuczliwych objawów, który może prowadzić do drapania, a w konsekwencji do uszkodzenia naskórka i wtórnych infekcji bakteryjnych. Intensywność swędzenia może być różna – od lekkiego dyskomfortu po bardzo silne, utrudniające codzienne funkcjonowanie i sen. Swędzenie jest zazwyczaj bardziej nasilone na brzegach zmian, gdzie aktywność grzybów jest największa. W przypadku grzybicy skóry gładkiej u dzieci świąd może być szczególnie uciążliwy i prowadzić do niepokoju oraz problemów ze snem.

Diagnostyka – jak odróżnić grzybicę od łuszczycy lub boreliozy? 

Prawidłowa diagnostyka jest niezwykle ważna, ponieważ objawy grzybicy skóry gładkiej mogą przypominać inne schorzenia dermatologiczne. Jak odróżnić grzybicę od łuszczycy lub boreliozy?

1. Badanie kliniczne pacjenta :

2. Badania laboratoryjne:


W przypadku wątpliwości diagnostycznych zawsze należy skonsultować się z dermatologiem, który zleci odpowiednie badania i postawi właściwą diagnozę.

Grzybica skóry gładkiej a Atopowe Zapalenie Skóry (AZS)

Szczególnie u dzieci grzybica bywa mylona z wypryskiem atopowym. Poniższa tabela pomoże wychwycić różnice:

 

Cecha

Grzybica skóry gładkiej

Atopowe Zapalenie Skóry (AZS)

Symetria zmian

Zazwyczaj asymetryczne (np. plama na jednym ramieniu lub udzie).

Często symetryczne (np. w zgięciach obu łokci lub kolan).

Wygląd

Wyraźny, czerwony pierścień z jaśniejszym środkiem ("aktywny brzeg").

Rozmyte, suche, czerwone plamy, często bez wyraźnego brzegu.

Reakcja na nawilżanie

Brak poprawy lub pogorszenie po zwykłych balsamach nawilżających.

Wyraźna ulga i poprawa stanu skóry po zastosowaniu emolientów.

Zaraźliwość

Choroba zakaźna (można zarazić domowników).

Choroba niezakaźna (uwarunkowana genetycznie i alergicznie).

Uwaga na sterydy! Czym jest Tinea incognito

Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez pacjentów przed wizytą u lekarza jest stosowanie maści, które "zostały w domowej apteczce". Często są to preparaty zawierające sterydy (glikokortykosteroidy), przepisywane wcześniej na alergie czy ukąszenia.

 

Dlaczego nie wolno stosować sterydów na grzybicę? 

Sterydy działają przeciwzapalnie, więc początkowo mogą zmniejszyć zaczerwienienie i świąd, dając złudne poczucie poprawy. Jednak jednocześnie obniżają one miejscową odporność skóry, co stwarza idealne warunki do gwałtownego namnażania się grzybów.
W efekcie dochodzi do rozwoju tzw. grzybicy utajonej (Tinea incognito). Obraz choroby zmienia się:

  • Znika charakterystyczny, wałowaty brzeg zmiany.
  • Zakażenie rozlewa się na większy obszar.
  • Grzybica wnika w głębsze warstwy skóry.

Diagnoza takiej zmienionej grzybicy jest znacznie trudniejsza, a leczenie dłuższe i bardziej skomplikowane. Jeśli podejrzewasz infekcję grzybiczą, nigdy nie stosuj maści sterydowych na własną rękę!

 

Jak zapobiec zakażeniu grzybicą? (Profilaktyka)

Do zakażenia grzybicą skóry gładkiej najczęściej dochodzi przez bezpośredni kontakt. Grzybicą można zarazić się od zwierząt domowych, np. podczas zabawy z kotem, świnką morską czy chomikiem. Często również możemy zarazić się grzybicą przez kontakt ze skórą osoby zakażonej, np. podczas sportów kontaktowych. Grzybicę mogą wywołać także zarodniki grzybów znajdujące się w obiektach użytku publicznego, takich jak ośrodki sportowe, baseny czy siłownie. Miejsca te są częstym źródłem zakażenia grzybicy stóp. Zakażenie grzybicą jest powszechne, a kogo najczęściej  dotyka grzybica zależy od wielu czynników, w tym higieny i stylu życia.

Zakażeniu grzybicą możemy zapobiec, przede wszystkim unikając bezpośredniego kontaktu z osobą chorą oraz używania wspólnych ręczników, pościeli, szczotki do włosów, odzieży. Osoby aktywne sportowo muszą wziąć pod uwagę częstsze narażenie na grzybicę w miejscach publicznych, gdzie występuje wilgoć, np. na pływalni, w saunie, pod prysznicem. Należy także pamiętać, że jeśli zaraziliśmy się od swojego zwierzęcia, powinniśmy zbadać je u weterynarza. Ważne zasady profilaktyki to:


Stosując się do tych zasad, minimalizujemy ryzyko zakażenia grzybicą skóry gładkiej u dzieci i dorosłych.

Domowe sposoby na grzybicę skóry gładkiej – co warto wiedzieć? 

Wiele osób szuka naturalnych metod walki z infekcją. Należy pamiętać, że domowe sposoby na grzybicę skóry gładkiej nie zastąpią wizyty u lekarza i leków przeciwgrzybiczych, ale mogą wspomagać proces leczenia i łagodzić objawy, takie jak świąd. Do najpopularniejszych naturalnych środków należą:

 

 

  • Olejek z drzewa herbacianego – wykazuje silne działanie antyseptyczne i grzybobójcze. Stosowany punktowo (często w rozcieńczeniu z innym olejem) może przyspieszać wysychanie zmian.
  • Ocet jabłkowy – jego kwaśny odczyn pomaga przywrócić naturalne pH skóry, które jest niekorzystne dla rozwoju dermatofitów. Stosuje się go w formie okładów lub do przemywania zmienionych miejsc.
  • Czosnek – zawiera allicynę o działaniu przeciwgrzybiczym, choć bezpośrednie nakładanie go na skórę może powodować podrażnienia, dlatego należy zachować ostrożność.
  • Olejek lawendowy – może działać kojąco na podrażnioną skórę i zmniejszać uczucie swędzenia.

Uwaga: Nigdy nie stosuj domowych metod na otwarte rany lub silnie zaognione zmiany bez konsultacji z dermatologiem.

Leczenie grzybicy skóry gładkiej

Infekcja grzybicza jest z reguły niegroźna, pod warunkiem że jest odpowiednio wcześnie rozpoznana i właściwie leczona. Większość przypadków ustępuje po zastosowaniu miejscowych środków przeciwgrzybiczych po około 2–4 tygodniach leczenia. Jednak w sytuacji wystąpienia rozległych zmian, opornych na leczenie miejscowe lub w przypadku przewlekłej grzybicy skóry gładkiej może być konieczne zastosowanie doustnego leczenia przeciwgrzybiczego. Postępowanie lecznicze w owłosionych partiach ciała jest podobne jak w przypadku innych okolic grzybicy skóry gładkiej, natomiast lepiej w tych miejscach zastosować preparat leczniczy w postaci roztworu (na silnie owłosioną klatkę piersiową u mężczyzn) czy zawiesiny. Skuteczne leczenie wymaga konsekwencji i przestrzegania zaleceń lekarza.

W przypadku grzybicy nieleczonej, w miarę rozwoju infekcji ogniska rozszerzają się i mogą się ze sobą zlewać, obejmując coraz większy obszar. Ponadto ze względu na podrażnienia i przetarcia skóry spowodowane świądem może dojść do wtórnego nadkażenia bakteryjnego wymagającego leczenia antybiotykami.

Leczenie grzybicy skóry gładkiej w ciąży i podczas karmienia 

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Wiele leków doustnych jest w tym okresie przeciwwskazanych ze względu na ryzyko dla płodu. W takich sytuacjach leczenie opiera się niemal wyłącznie na preparatach miejscowych (maści, kremy), np. z klotrimazolem. Każda terapia w ciąży musi być jednak bezwzględnie skonsultowana z lekarzem ginekologiem lub dermatologiem.

Substancje czynne w lekach (terbinafina, ketokonazol) 

W leczeniu grzybicy skóry gładkiej stosuje się różnorodne substancje czynne, dostępne w formie kremów, maści, żeli, roztworów, a w cięższych przypadkach – tabletek doustnych. Najczęściej spotykane i skuteczne składniki to:


Wiele z tych preparatów jest dostępnych bez recepty, jednak zawsze zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w przypadku grzybicy skóry gładkiej u dzieci lub gdy domowe sposoby na grzybice skóry gładkiej okazują się nieskuteczne.

Higiena podczas leczenia – pranie i dezynfekcja

Odpowiednia higiena podczas leczenie jest tak samo ważna jak stosowanie leków. Zapobiega reinfekcji i rozprzestrzenianiu się grzybów:


Przestrzeganie tych zasad jest niezbędne w osiągnięciu skuteczności leczenia oraz zapobieganiu nawrotom.

Powikłania nieleczonej grzybicy 

Nieleczona grzybica skóry gładkiej może prowadzić do szeregu nieprzyjemnych powikłań. Chociaż infekcja grzybicza jest zazwyczaj niegroźna, brak interwencji może znacząco pogorszyć stan zdrowia:


Dlatego tak ważne jest, aby leczenie grzybicy skóry gładkiej rozpocząć jak najszybciej po zauważeniu pierwszych objawów i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.

 

Pytania i odpowiedzi

Ile trwa leczenie grzybicy skóry gładkiej?

Większość infekcji leczonych miejscowo ustępuje po około 2–4 tygodniach stosowania odpowiednich preparatów przeciwgrzybiczych. Należy jednak pamiętać, że drogą do sukcesu jest systematyczność i nieprzerywanie terapii zbyt wcześnie, nawet jeśli objawy ustąpią wizualnie. W przypadkach przewlekłych lub opornych na leczenie miejscowe, czas ten może się wydłużyć i wymagać włączenia leków doustnych.

Czy grzybicą skóry gładkiej można zarazić się od psa lub kota?

Tak, zwierzęta domowe są częstym źródłem zakażenia grzybicą skóry gładkiej. Infekcja przenosi się przez bezpośredni kontakt (głaskanie, zabawę), dlatego jeśli u domownika wystąpiła grzybica, warto profilaktycznie przebadać u weterynarza również zwierzęta przebywające w domu.

Czy nieleczona grzybica skóry gładkiej ustąpi sama?

Grzybica rzadko ustępuje samoistnie, a brak leczenia zazwyczaj prowadzi do rozprzestrzeniania się zmian na większe obszary ciała oraz zakażania innych osób. Nieleczona infekcja może skutkować powikłaniami, takimi jak wtórne zakażenia bakteryjne (wymagające antybiotykoterapii), przejście choroby w stan przewlekły lub przeniesienie się grzybów na paznokcie i skórę głowy.

Jak prać ubrania osoby chorej na grzybicę?

Aby uniknąć ponownego zakażenia, odzież, ręczniki i pościel, które miały kontakt ze zmienioną chorobowo skórą, należy prać w temperaturze co najmniej 60°C (a najlepiej 90°C). Można również stosować specjalne dodatki do prania o działaniu grzybobójczym. Ważne jest, aby chory używał wyłącznie własnego ręcznika i zmieniał go codziennie.

 

Powiązane artykuły:

Leczenie grzybicy >>
Żywienie w grzybicy >>
Kogo najczęściej dotyka grzybica >>

Bibliografia:

  1. Błaszczyk-Kostanecka M., Wolska H.: Dermatologia w praktyce. PZWL: Warszawa, 2009.
  2. Jabłońska S., Majewski S.: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. PZWL: Warszawa, 2005.
  3. Weller R., Hunter J., Savin J., Dahl M.: Dermatologia kliniczna. Wyd. Czelej: Lublin, 2011.
  4. Kaszuba A., Adamski Z.: Poradnik lekarza praktyka. Dermatologia. Wyd. Czelej: Lublin, 2012.
  5. Nordqvist C., University of Illinois-Chicago, School of Medicine: An Introduction To Ringworm And How To Treat It, [http://www.medicalnewstoday.com/articles/158004.php].
  6. Ringworm and other fungal infections, [http://www.nhs.uk/Conditions/Ringworm/Pages/Introduction.aspx].
  7. Ringworm, [https://www.aad.org/public/diseases/contagious-skin-diseases/ringworm].

 

PIR/2026/74

Poznaj produkty Pirolam