Grzybica stóp - jak ją rozpoznać i leczyć?

Rodzaje grzybicy stóp

Istnieje kilka odmian grzybicy stóp, wśród których wyróżniamy: najczęstszą odmianę międzypalcową oraz rzadsze – złuszczającą i potnicową. Ponieważ grzybica stóp nie jest schorzeniem jednorodnym, objawy grzybicy stóp będą się różnić w zależności od typu choroby. Jednak prawie w każdym przypadku osoby cierpiące z powodu infekcji grzybiczej skarżą się na świąd w obrębie zmian oraz zaczerwienienie skóry.

Najbardziej rozpowszechniona jest odmiana międzypalcowa, określana również jako “stopa atlety”, ponieważ właśnie sportowców dotyka najczęściej. Zazwyczaj dotyczy przestrzeni między IV. a V. palcem stopy, rzadziej między III. a IV., ale oczywiście zmiany mogą zajmować również inne przestrzenie i szerzyć się na grzbiety palców i skórę stóp. W początkowym okresie dominuje świąd, pieczenie, zaczerwienienie skóry, a następnie pojawia się złuszczanie, pęknięcia, wysięki i maceracja naskórka, czyli rozmiękanie pod wpływem utrzymującej się wilgoci. W odmianie złuszczającej skóra jest gruba, twarda, dominuje nadmierne rogowacenie i złuszczanie. Pojawiają się również liczne pęknięcia naskórka i bolesne rozpadliny. Zmiany są zlokalizowane na podeszwach, piętach oraz bocznych częściach stóp, czemu właśnie ta odmiana zawdzięcza swoją nazwę „grzybica mokasynowa”. Natomiast w rzadziej występującej odmianie potnicowej można zaobserwować liczne drobne pęcherzyki, które zlewają się w większe ogniska, następnie pękają, a skóra zasycha i złuszcza się..

Kluczowym elementem w walce z grzybicą jest podjęcie natychmiastowego skutecznego leczenia już przy pierwszych objawach grzybicy na stopach. Gdy zauważymy na skórze stóp charakterystyczne zmiany rumieniowe z obecnym delikatnym złuszczaniem, czasem także wysiękiem oraz towarzyszącym świądem, należy podjąć odpowiednie kroki w kierunku wyleczenia tego uporczywego schorzenia. Wiele osób zastanawia się, jak wygląda grzybica stóp i jak wygląda grzybica stóp w różnych stadiach.

Należy pamiętać, że grzybicę stóp mogą przypominać również inne jednostki chorobowe, w ogóle niezwiązane z zakażeniami dermatofitami. W szczególności powinno się brać pod uwagę wyprzenia międzypalcowe, spowodowane przez infekcje bakteryjne lub drożdzakowe, w których towarzyszący świąd jest wyraźnie mniej zaznaczony. Również bardzo kłopotliwe może okazać się odróżnienie odmiany potnicowej grzybicy stóp od wyprysku potnicowego, który różni się bardziej zatartymi, niewyraźnymi granicami zmian. Grzybicę stóp złuszczającą można natomiast pomylić z tzw. wypryskiem modzelowatym, dla którego charakterystyczne jest brunatne zabarwienie zmian skórnych. Jednak zawsze decydujące znaczenie ma badanie mikologiczne. Dlatego pamiętajmy, że jeśli objawy grzybicy stóp nie ustąpią po dwóch tygodniach stosowania preparatu przeciwgrzybiczego, należy jak najszybciej udać się do dermatologa, ponieważ może okazać się, że potrzebne będzie specjalistyczne leczenie. Warto również pamiętać, że grzybica może dotknąć także najmłodszych. W przypadku podejrzenia grzybicy stóp u dzieci, konieczna jest szybka konsultacja z pediatrą lub dermatologiem.

Rzadsze odmiany – wrzodziejąca i krostkowa  

Poza najczęściej występującymi typami grzybicy stóp, takimi jak odmiana międzypalcowa, złuszczająca czy potnicowa, istnieją również rzadsze, lecz poważniejsze formy tej choroby. Są to odmiany wrzodziejąca i krostkowa, które charakteryzują się bardziej intensywnymi i często bolesnymi zmianami skórnymi.

 

GRZYBICA SKÓRY

PIROLAM^®

Ciclopirox olaminum

Pirolam z wygodną pompką rozpyla odpowiednią dawkę leku na skórę zaatakowaną przez grzybicę.

WIĘCEJ

LEK OTC*

Jak diagnozuje się grzybicę stóp? Badanie mykologiczne 

Choć objawy grzybicy stóp są często charakterystyczne, pewność daje jedynie profesjonalna diagnostyka. Wiele chorób dermatologicznych (np. łuszczyca czy wyprysk) może imitować infekcję grzybiczą. Aby dobrać skuteczne leki, dermatolog może zlecić:

• Badanie bezpośrednie – lekarz pobiera zeskrobiny naskórka z chorobowo zmienionego miejsca. Jest to zabieg bezbolesny i szybki. Pobrany materiał oglądany jest pod mikroskopem, co pozwala na wstępne potwierdzenie obecności grzybów.
• Hodowla (posiew) – pobrany materiał umieszcza się na specjalnej pożywce. Pozwala to na dokładną identyfikację gatunku grzyba (np. czy jest to Trichophyton rubrum), co jest niezbędne przy doborze celowanej terapii, jeśli leczenie ogólne nie przynosi rezultatów.
• Lampa Wooda – to bezkontaktowe badanie, w którym oświetla się skórę światłem ultrafioletowym. Niektóre gatunki grzybów fluoryzują na charakterystyczny kolor, co ułatwia szybką diagnozę.

Grzybica stóp a łuszczyca i egzema – jak je odróżnić? 

Wielu pacjentów, widząc łuszczącą się skórę na stopach, zadaje sobie pytanie: czy to grzybica, czy może "tylko" sucha skóra lub inna choroba? Choć ostateczną diagnozę zawsze stawia lekarz, istnieją pewne subtelne różnice, które mogą naprowadzić nas na właściwy trop przed wizytą w gabinecie.

• Grzybica stóp a łuszczyca: łuszczyca stóp często charakteryzuje się srebrzystą łuską i bardzo wyraźnym odgraniczeniem zmian od zdrowej skóry. Zmiany łuszczycowe są zwykle symetryczne (występują na obu stopach jednocześnie), podczas gdy grzybica często zaczyna się na jednej stopie (tzw. syndrom "dwie stopy, jedna ręka" lub odwrotnie). W grzybicy często obserwuje się tzw. "aktywny brzeg" zmiany – krawędzie są bardziej zaczerwienione i łuszczące się niż środek.
• Grzybica a atopowe zapalenie skóry (AZS): egzema (AZS) na stopach częściej występuje u dzieci i alergików. Świąd w AZS jest zazwyczaj bardziej dokuczliwy wieczorem, a skóra jest ogólnie sucha na całym ciele, nie tylko na stopach. W grzybicy zmiany są zazwyczaj zlokalizowane miejscowo (przestrzenie międzypalcowe).
• Nadmierne rogowacenie (modzele): grube, żółte zrogowacenia na piętach mogą być objawem "stopy mokasynowej" (grzybicy złuszczającej), ale mogą też wynikać z wad postawy i złego obuwia. Jeśli po zastosowaniu kremów z mocznikiem i mechanicznym usunięciu naskórka problem szybko wraca i nie towarzyszy mu świąd, może to być problem ortopedyczno-podologiczny, a nie grzybiczy.

Pamiętaj! Jeśli stosujesz leki na grzybicę, a stan skóry się pogarsza (np. staje się jeszcze bardziej czerwona i piekąca), może to świadczyć o reakcji alergicznej na lek lub błędnej diagnozie (np. sterydy stosowane na grzybicę mogą zaostrzyć infekcję, tworząc tzw. Tinea incognito).

Domowe sposoby na grzybicę stóp – ocet, soda i zioła 

Wiele osób, zastanawiając się, jak wyleczyć grzybicę stóp lub jak pozbyć się grzybicy stóp, poszukuje także naturalnych metod wspierających leczenie farmakologiczne. Chociaż domowe sposoby na grzybicę stóp nie zastąpią profesjonalnej terapii, mogą przynieść ulgę w objawach i wspomóc proces zdrowienia, szczególnie we wczesnych stadiach lub jako uzupełnienie leczenia. Zawsze jednak należy skonsultować ich stosowanie z lekarzem, aby uniknąć interakcji lub pogorszenia stanu skóry.

• Ocet jabłkowy – kąpiele stóp w roztworze octu jabłkowego są popularną metodą. Ocet ma właściwości przeciwgrzybicze i antybakteryjne, a jego kwaśne pH może pomóc w przywróceniu naturalnej równowagi skóry. Do przygotowania kąpieli wystarczy dodać szklankę octu jabłkowego do miski z ciepłą wodą i moczyć stopy przez 15-20 minut, najlepiej codziennie. Po kąpieli stopy należy dokładnie osuszyć, zwłaszcza przestrzenie międzypalcowe. Jest to jeden z najczęściej polecanych sposobów na pytanie „w czym moczyć stopę z grzybicą”.
• Soda oczyszczona – podobnie jak ocet, może pomóc w walce z grzybicą dzięki swoim właściwościom alkalicznym, które utrudniają rozwój grzybów. Można przygotować pastę z sody i niewielkiej ilości wody, a następnie nałożyć ją na zmienione chorobowo miejsca na 10-15 minut, po czym spłukać. Inną opcją jest dodanie kilku łyżek sody do kąpieli stóp. Soda pomaga również neutralizować nieprzyjemny zapach towarzyszący grzybicy.
  
  

 

Ważne jest, aby pamiętać, że domowe metody są jedynie wsparciem i nie powinny zastępować konsultacji z lekarzem oraz stosowania zaleconych leków, zwłaszcza gdy zmiany skórne są bardzo nasilone. Nieleczona lub niewłaściwie leczona grzybica na stopach może prowadzić do poważniejszych powikłań, w tym grzybicy paznokci stóp, która jest znacznie trudniejsza do wyleczenia.

Czy grzybica stóp jest zaraźliwa? Jak chronić domowników? 

Tak, grzybica stóp jest chorobą wysoce zaraźliwą, co stanowi istotny aspekt w kontekście jej rozprzestrzeniania się, zwłaszcza w warunkach domowych. Grzyby odpowiedzialne za infekcję, głównie dermatofity, rozwijają się w ciepłym i wilgotnym środowisku, a ich zarodniki mogą przetrwać na różnych powierzchniach przez długi czas. Zrozumienie, jak wygląda grzybica stopy i jak łatwo się rozprzestrzenia, jest kluczowe dla skutecznej profilaktyki.

Jak dochodzi do zarażenia? Do zarażenia dochodzi najczęściej poprzez bezpośredni kontakt z zainfekowaną skórą lub pośrednio, przez kontakt z powierzchniami lub przedmiotami, na których znajdują się zarodniki grzybów. Typowe miejsca, gdzie łatwo o zarażenie, to:

• Publiczne prysznice, baseny, sauny, szatnie.
• Wspólne ręczniki, dywaniki łazienkowe, obuwie (np. klapki).
• Podłogi w domu, zwłaszcza w łazience.

Ochrona domowników – najważniejsze zasady: Aby skutecznie chronić domowników przed zarażeniem grzybicą na stopach, należy wdrożyć kilka podstawowych zasad higieny i profilaktyki:

• Indywidualne ręczniki i przybory do higieny. Każdy domownik powinien mieć własny ręcznik do stóp, najlepiej często zmieniany i prany w wysokiej temperaturze (min. 60°C). Należy unikać dzielenia się akcesoriami do pedicure czy obuwiem.
• Dezynfekcja łazienki. Regularne mycie i dezynfekcja podłóg w łazience, prysznica oraz wanny jest niezwykle ważne. Można używać środków dezynfekujących zawierających chlor lub specjalnych płynów przeciwgrzybiczych.
• Wietrzenie i suszenie obuwia. Należy dbać o to, aby obuwie było zawsze suche i przewiewne. Unikaj noszenia tych samych butów codziennie. W przypadku osoby z grzybicą zaleca się regularne dezynfekowanie obuwia, np. specjalnymi sprayami lub ozonowaniem (więcej o tym w dalszej części artykułu).
• Bawełniane skarpetki. Nosić skarpetki wykonane z naturalnych, oddychających materiałów, takich jak bawełna, które absorbują wilgoć. Skarpetki należy zmieniać codziennie, a w przypadku intensywnego pocenia – nawet częściej.
• Unikanie chodzenia boso. Osoba z grzybicą powinna unikać chodzenia boso po domu, zwłaszcza w miejscach wspólnych, takich jak łazienka. Zawsze należy nosić czyste klapki.
• Edukacja. Poinformowanie domowników o ryzyku i zasadach profilaktyki jest kluczowe, aby wszyscy mogli aktywnie uczestniczyć w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się infekcji.

Pamiętając o tych zasadach, można znacznie zmniejszyć ryzyko przeniesienia grzybicy stóp na innych członków rodziny, dbając o zdrowie i komfort wszystkich domowników.

Fakty i mity o grzybicy stóp 

Wokół tematu grzybicy narosło wiele szkodliwych mitów, które mogą opóźniać leczenie. Rozprawmy się z najważniejszymi z nich.

MIT: Grzybica dotyczy tylko osób, które nie dbają o higienę.

FAKT: To nieprawda. Grzybica może dotknąć każdego, nawet osoby przesadnie dbające o czystość. Częste mycie silnymi detergentami może zmywać naturalną warstwę lipidową skóry, osłabiając jej barierę ochronną i ułatwiając wniknięcie grzyba. Sportowcy, dbający o zdrowie, są grupą wysokiego ryzyka ze względu na pot i korzystanie z wspólnych mat ćwiczeniowych czy pryszniców.

 

MIT: Grzybica stóp ustąpi sama, jeśli będę często myć nogi.
FAKT: Niestety, grzybica stóp jest infekcją przewlekłą i rzadko ulega samowyleczeniu. Bez zastosowania leków grzybobójczych (np. z cyklopiroksolaminą) infekcja będzie się rozszerzać na paznokcie i inne części ciała, a także zarażać domowników.

 

MIT: Jeśli stopy nie swędzą, to nie mam grzybicy.

FAKT: Świąd jest najczęstszym, ale nie jedynym objawem. Odmiana złuszczająca ("mokasynowa") może przebiegać bezświądowo przez długi czas, objawiając się jedynie suchą, pękającą skórą na piętach, co często jest błędnie interpretowane jako "taka uroda stóp".

 

Jak leczyć grzybicę stóp?

Jeśli podejrzewamy u siebie grzybicę stóp, leczenie należy rozpocząć jak najszybciej. Lekiem polecanym przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne jest cyklopiroksolamina, dostępna na naszym rynku w różnych postaciach. Grzybicy stóp dedykowana jest forma żelu ze względu na dodatkowe działanie ściągające i wysuszające.

Prawidłowa aplikacja leku

W trakcie terapii przeciwgrzybiczej niezwykle ważna jest prawidłowa aplikacja preparatów leczniczych. Przede wszystkim lek nakładamy na czystą, umytą i dokładnie wysuszoną skórę – najlepiej osuszać skórę ręcznikami papierowymi o dobrych właściwościach chłonących, zwracając szczególną uwagę na przestrzenie międzypalcowe. Żel należy następnie delikatnie wmasować i pozostawić do wyschnięcia. W trakcie leczenia istotnym elementem jest także przestrzeganie zasad prawidłowej higieny. Należy używać przewiewnego, „oddychającego” obuwia oraz bawełnianych skarpetek. Ponadto przez pewien okres powinno się ograniczyć wizyty na siłowni czy basenie, aby zapobiec nadkażeniu oraz uchronić inne osoby przed zachorowaniem. Zazwyczaj miejscowe leczenie grzybicy stopy cyklopiroksolaminą prowadzi się przez ok. 4 tygodnie, aplikując preparat dwa razy dziennie. Na początkowym etapie leczenia często wystarczają leki bez recepty, jednak w przypadku braku poprawy, konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Kiedy domowe leczenie nie wystarczy? Objawy alarmowe 

Leki dostępne bez recepty są skuteczne w początkowych stadiach "stopy atlety". Istnieją jednak sytuacje, w których należy niezwłocznie udać się do lekarza po leki na receptę (często doustne):

• Infekcja obejmuje paznokcie (zmiana koloru i struktury płytki).
• Pojawiła się gorączka i dreszcze.
• Na nodze widoczna jest czerwona pręga biegnąca od stopy w górę (może to świadczyć o zakażeniu bakteryjnym naczyń chłonnych).
• Jesteś osobą chorą na cukrzycę lub masz obniżoną odporność.
• Zmiany są rozległe, obejmują całą stopę ("stopa mokasynowa") i są bardzo bolesne.

Dezynfekcja i ozonowanie obuwia – warunek wyleczenia 

Skuteczne leczenie grzybicy stóp nie ogranicza się jedynie do aplikacji leków na skórę. Niezbędnym, a często niedocenianym elementem terapii, jest jednoczesna dezynfekcja i odkażanie obuwia. Grzyby i ich zarodniki mogą przetrwać w butach przez długi czas, stając się źródłem ponownego zakażenia (reinfekcji), nawet po wyleczeniu skóry. Bez tej procedury walka z grzybicą na stopach jest skazana na niepowodzenie.

Metody dezynfekcji obuwia:

• Preparaty w sprayu – na rynku dostępne są specjalistyczne preparaty przeciwgrzybicze w formie sprayu, przeznaczone do dezynfekcji obuwia. Należy je stosować regularnie, zgodnie z instrukcją producenta, zazwyczaj po każdym zdjęciu butów.
• Światło UV – niektóre urządzenia do dezynfekcji obuwia wykorzystują promieniowanie UV, które skutecznie niszczy grzyby i bakterie. Są to zazwyczaj przenośne lampy, które umieszcza się wewnątrz buta.
• Ozonowanie obuwia – ozonowanie jest jedną z najskuteczniejszych metod dezynfekcji obuwia. Ozon (O3) to silny utleniacz, który efektywnie eliminuje grzyby, bakterie, wirusy oraz nieprzyjemne zapachy. Proces ten odbywa się w specjalnych ozonatorach do obuwia lub przy użyciu profesjonalnych usług ozonowania. Jest to szczególnie polecane w przypadku obuwia, którego nie można prać ani prać w wysokich temperaturach, a także dla obuwia sportowego, które jest szczególnie narażone na rozwój mikroorganizmów. Ozonowanie jest bezinwazyjne dla materiałów i pozwala na dogłębne odkażenie.

Dlaczego dezynfekcja jest tak ważna? Zarodniki grzybów są niezwykle odporne na warunki zewnętrzne. Mogą pozostawać aktywne w obuwiu nawet po zakończeniu leczenia objawów skórnych. Ponowne założenie niezdezynfekowanych butów niemal gwarantuje nawrót choroby. Dlatego też, aby jak wyleczyć grzybicę stóp raz na zawsze i jak pozbyć się grzybicy stóp skutecznie, konieczne jest kompleksowe podejście, obejmujące zarówno leczenie farmakologiczne, jak i rygorystyczne przestrzeganie zasad higieny oraz dezynfekcję środowiska, w którym żyją grzyby – czyli przede wszystkim obuwia.

 

Profilaktyka grzybicy stóp

Aby uniknąć pojawienia się zmian na skórze i ich leczenia, polecane jest profilaktyczne stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych, szczególnie u osób predysponowanych na takie infekcje. Wśród nich na pierwszym miejscu należy wymienić sportowców, robotników, górników oraz osoby, które noszą na co dzień nieprzewiewne obuwie, sprzyjające utrzymywaniu się wilgoci i przegrzaniu, co tworzy idealny mikroklimat do rozwoju zakażenia. W kontekście profilaktyki warto również zwrócić uwagę na żywienie w grzybicy, które może wspierać odporność organizmu i zmniejszać ryzyko nawrotów.

Dieta a grzybica stóp – co jeść, a czego unikać? 

Choć grzybica stóp jest infekcją zewnętrzną, stan naszych jelit i ogólna odporność mają ogromny wpływ na podatność na zakażenia i szybkość leczenia. Grzyby "lubią" cukier, dlatego w trakcie kuracji warto zmodyfikować jadłospis:

• Ogranicz: cukry proste (słodycze, słodzone napoje), produkty z białej mąki, żywność wysoko przetworzoną oraz alkohol.
• Wprowadź: produkty bogate w cynk i żelazo, naturalne probiotyki (kiszonki, kefiry), czosnek i cebulę (naturalne antybiotyki) oraz oleje roślinne bogate w kwasy Omega-3.

Grzybica stóp u diabetyków 

Osoby cierpiące na cukrzycę są szczególnie narażone na rozwój grzybicy stóp oraz jej powikłań. Jest to spowodowane kilkoma czynnikami, które sprawiają, że ich stopy są bardziej podatne na infekcje:

• Neuropatia cukrzycowa. Uszkodzenie nerwów powoduje zmniejszenie czucia w stopach, co sprawia, że diabetycy mogą nie zauważyć drobnych urazów, pęknięć skóry czy pierwszych objawów grzybicy stóp. Niewielkie ranki stają się wrotami dla infekcji grzybiczych i bakteryjnych.
• Angiopatia cukrzycowa. Problemy z krążeniem krwi w kończynach dolnych prowadzą do gorszego ukrwienia tkanek. To z kolei upośledza zdolność organizmu do zwalczania infekcji i spowalnia gojenie się ran, co jest szczególnie niebezpieczne w przypadku grzybicy stóp.
• Osłabiona odporność. Wysoki poziom glukozy we krwi, charakterystyczny dla niekontrolowanej cukrzycy, osłabia układ odpornościowy, czyniąc organizm bardziej podatnym na różnego rodzaju infekcje, w tym grzybicze.
• Suchość skóry. Często u diabetyków występuje nadmierna suchość skóry, co prowadzi do powstawania pęknięć i szczelin, które ułatwiają wnikanie patogenów.

Zalecenia profilaktyczne dla diabetyków: Dla diabetyków profilaktyka grzybicy stóp jest jeszcze ważniejsza i wymaga szczególnej staranności:

• Codzienna, dokładna inspekcja stóp. Regularne sprawdzanie stóp pod kątem wszelkich zmian, pęknięć, zaczerwienień, pęcherzy czy odparzeń na stopach. Warto używać lusterka, aby obejrzeć podeszwy i przestrzenie międzypalcowe.
• Właściwa higiena. Codzienne mycie stóp w letniej wodzie z delikatnym mydłem, a następnie bardzo dokładne osuszanie, zwłaszcza między palcami. Unikanie długich kąpieli.
• Nawilżanie skóry. Stosowanie specjalnych kremów nawilżających dla diabetyków, aby zapobiec suchości i pęknięciom, ale unikanie nakładania ich między palce.
• Odpowiednie obuwie i skarpetki. Noszenie dobrze dopasowanego, przewiewnego obuwia z naturalnych materiałów. Bawełniane lub bambusowe skarpetki, bez ciasnych ściągaczy, należy zmieniać codziennie. Unikać chodzenia boso, nawet w domu.
• Regularne wizyty u podologa. Profesjonalna pielęgnacja stóp i wczesne wykrywanie problemów.
• Kontrola poziomu cukru. Utrzymywanie stabilnego poziomu glukozy we krwi jest fundamentalne dla ogólnego zdrowia stóp i odporności na infekcje.

W przypadku diabetyków nawet pierwsze objawy grzybicy na stopach powinny być natychmiast skonsultowane z lekarzem, ponieważ nieleczona infekcja może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak owrzodzenia, a nawet amputacje.

Grzybica stóp w ciąży i podczas karmienia piersią 

Zmiany hormonalne oraz obciążenie organizmu w trakcie ciąży mogą sprzyjać infekcjom grzybiczym. Kobiety spodziewające się dziecka oraz karmiące piersią muszą zachować szczególną ostrożność przy doborze leków.

• Leczenie miejscowe. Większość maści i kremów przeciwgrzybiczych działających miejscowo jest uważana za bezpieczniejszą alternatywę niż leki doustne, jednak ich stosowanie zawsze powinno być skonsultowane z lekarzem prowadzącym.
• Domowe metody. W tym okresie bezpiecznym wsparciem są kąpiele w occie jabłkowym czy stosowanie olejku z drzewa herbacianego (z zachowaniem ostrożności pod kątem alergii), jednak nie zastępują one wizyty u specjalisty.
  Pamiętaj, aby nie stosować na własną rękę silnych leków doustnych przeciwgrzybiczych, gdyż mogą one przenikać do krwiobiegu i wpływać na rozwój płodu lub przenikać do pokarmu.

 

Pytania i odpowiedzi

Jakie są pierwsze objawy grzybicy stóp?

Do najczęstszych, wczesnych objawów należą silny świąd, pieczenie oraz zaczerwienienie skóry. Zazwyczaj zmiany pojawiają się w przestrzeniach między palcami (najczęściej między IV a V palcem). W późniejszym etapie może wystąpić łuszczenie się skóry, pęknięcia, a nawet bolesne pęcherzyki.

Jak długo trwa leczenie grzybicy stóp?

Leczenie miejscowe preparatami takimi jak żele z cyklopiroksolaminą zazwyczaj trwa około 4 tygodni. Ważne jest, aby stosować lek regularnie (zwykle dwa razy dziennie) i nie przerywać kuracji od razu po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom. Jeśli po 2 tygodniach nie widać poprawy, należy udać się do lekarza.

Czy muszę wyrzucić buty po grzybicy?

Nie ma konieczności wyrzucania obuwia, pod warunkiem że zostanie ono skutecznie zdezynfekowane. Grzyby mogą przetrwać w butach długi czas, dlatego konieczne jest użycie specjalnych sprayów przeciwgrzybiczych lub skorzystanie z ozonowania obuwia. Bez odkażenia butów ryzyko nawrotu choroby jest bardzo wysokie.

Czy grzybicą stóp można się zarazić od domowników?

Tak, grzybica stóp jest zaraźliwa. Do zakażenia może dojść przez korzystanie ze wspólnych ręczników, dywaników łazienkowych, obuwia lub chodzenie boso po podłodze, na której znajdują się zarodniki grzybów. Aby chronić domowników, należy używać osobnych przyborów higienicznych i dbać o dezynfekcję łazienki.

W jakiej temperaturze prać skarpetki przy grzybicy?

Aby skutecznie zabić zarodniki grzybów, skarpetki i ręczniki należy prać w temperaturze minimum 60°C. Jeśli tkanina na to nie pozwala, warto użyć specjalnych proszków lub płynów do płukania o działaniu dezynfekującym, dostępnych w drogeriach.

 

Powiązane artykuły:

Grzybica paznokci u nóg - jak pozbyć się? Leczenie drożdżycy stóp >>
Grzybice powierzchowne skóry i paznokci >>
Kogo najczęściej dotyka grzybica >>

Bibliografia:

1. Błaszczyk-Kostanecka M., Wolska H.: Dermatologia w praktyce. Wydawnictwo Lekarskie PZWL: Warszawa 2009. ISBN 978-83-200-3715-9
2. Elewski B.: Grzybicze zakażenia skóry. Alfa Medica Press: Bielsko-Biała 2000. ISBN 83-86019-86-1
3. DermNet NZ. Tinea pedis. [http://www.dermnetnz.org/topics/tinea-pedis/]. (z dn. 23.01.2017)
4. lkit M, Durdu M.: Tinea pedis: The etiology and global epidemiology of a common fungal infection. Crit Rev Microbiol, 2015, 41 (3), 374-88.

 

PIR/2026/82